Ontwikkeling van smaaksturing
De eerste wetenschappelijk begeleide toepassingen van smaaksturing ontstonden in 2008 binnen de context van de ouderenzorg, waar ondervoeding frequent voorkomt door verminderde eetlust, sensorische achteruitgang en psychosociale factoren. Selectieve smaaksturingsinterventies, gebaseerd op comparatieve smaakanalyse en aangepaste recepturen, werden toen ingezet om maaltijden nauwkeuriger af te stemmen op individueel verminderde smaak- en reukwaarneming. Deze aanpak verhoogde de eetmotivatie bij ouderen significant en vormde de basis voor verdere methodologische ontwikkeling.
Wat binnen het S3‑project, gesteund door de Vlaamse regering, begon als een praktijkgerichte en wetenschappelijk begeleide interventie in de geriatrie, groeide uit tot een transdisciplinaire smaaksturingsmethodiek met toepassingen in onder meer de oncologie en de dysfagiezorg. Het Center for Gastrology en CRIGA brachten daarbij een fundamentele verschuiving teweeg: van generieke voedingsadviezen naar gepersonaliseerde en hypergepersonaliseerde, sensorisch afgestemde voeding, met als doel de voedingsinname en levenskwaliteit te verbeteren bij personen met een verstoorde voedingsinname ten gevolge van sensorische en/of motorische dysfuncties.
Die evolutie leidde tot grootschalig wetenschappelijk onderzoek in Vlaamse ziekenhuizen, waarin de gastrologische smaaksturingstechniek werd ingezet om de negatieve effecten van chemotherapie‑geïnduceerde smaakveranderingen te counteren. De resultaten van dit onderzoek, uitgevoerd in samenwerking met chefs gastro‑engineering Lt., werden statistisch verwerkt en samengebracht in een publicatievoorstel met de titel: "Effects of Selective Taste Management of Meals on Quality of Life in Adult Cancer Patients Suffering Chemotherapy‑Induced Taste Disorders." Een robuuste titel, geheel in lijn met academische traditie, maar vooral gedragen door uitzonderlijk positieve onderzoeksuitkomsten.
Smaaksturing en selectieve smaaksturing, ontwikkeld door het Center for Gastrology, hebben niets te maken met het louter toevoegen van kruiden of het herhalen van simplistische noties over basissmaken of mondgevoel. Het betreft een systematische, empirisch onderbouwde methodiek die sensorische analyse, klinische inzichten en culinaire engineering samenbrengt om voedingsinname en welzijn aantoonbaar te verbeteren.